หายไปนาน

ไม่ได้อัพเดทข่าวคราวหลายวัน เหตุเพราะเข้าเว็บไดคลับยาก อีกเหตุผลนึงคือ ความรู้สึกอยากที่จะเขียนอะไรๆ ไว้นั้นน้อยมาก หรือเรียกง่ายๆว่า  “ ขี้เกียจ”  นั่นเอง อิอิ :-P

อดัมกลับบ้าน

อดัมกลับบ้าน เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา กลับก่อนกำหนดสองสัปดาห์พอดี จริงๆแล้วต้องกลับพฤหัสที่ 11 เหตุที่ได้กลับก่อนกำหนดนั้นไม่ขอเขียนรายละเอียดอะไรไว้มากในนี้ แต่หลักๆแล้วเป็นเพราะตัวเรา เมื่อสองอาทิตย์ก่อนคริสกลับมา คริสมาหาที่บ้านแล้วพาออกไปข้างนอกเผื่อว่าเราจะได้ไม่เบื่อ ซื้อของเสร็จคริสเอาของไปเก็บที่บ้านคริสก่อน เราก็คุยๆกันเรื่องทั่วๆไปเกี่ยวกับการฝึกที่คัลทานา คริสพูดว่าอดัมควรจะได้กลับบ้าน we will get him home พอคุยกันถึงตรงนี้เท่านั้นแหละ ต่อมน้ำตาเราแตกเหมือนว่ากำแพงที่กั้นอะไรไว้สักอย่างมันพังลงมา จริงๆแล้วตอนนั้นเราไม่ได้รู้สึกเหงาหรือไม่มีเพื่อนแต่อย่างใด เพราะเราก็ได้เจอเพื่อนคนอื่น แล้วก็ออกไปข้างนอกบ่อยเหมือนกัน แล้วก็ยังมีจาร์ราดอีก แต่อาการเราของเรานั้นฝรั่งเรียกว่า depress คริสเห็นเราแล้ว คงคิดว่าไม่ไหวแล้ว เลยโทรหา padre ของ 2CAV เราได้คุยกับ padre วันต่อมาเจนกับแซม คนของดีซีโอ (defence community organization) มาเยี่ยมที่บ้านสองวันติด มาให้คำแนะนำต่างๆมากมาย คนของดีซีโอที่นี่ถือว่าดีใช้ได้เลย ปฏิบัติกับเราเหมือนเราเป็นเพื่อนกัน แซมนั้นอายุเท่าเรามีเบบี๋แล้วสองคน จริงๆแล้วเราอยากให้อดัมฝึกต่อจนเสร็จไม่อยากให้ตัวเองไปรบกวนการฝึกของเค้าแต่อย่างใด  แต่มีคำพูดคำพูดนึงที่อดัมพูดกับเราแล้วทำให้เราซึ้งใจ อดัมบอกว่า This is a job. You are the most important. You are my love and my life. You come first.

ใครเซอร์ไพรซ์ใคร

ตอนแรกคิดว่าอดัมคงได้กลับบ้านตอนที่ฝึกเสร็จ เพราะเราคุยกับดีซีโอแล้วก็คิดว่าไม่มีทางที่อดัมจะถูกส่งกลับมาก่อนแน่ เราทำใจว่าต้องรอไปจนถึงเกือบๆกลางเดือนตุลา แต่อดัมรู้ว่าตัวเองจะได้กลับก่อนกำหนดเพราะ padre กับทางโน้นเห็นพ้องกันว่าอดัมสมควรที่จะได้กลับก่อน ตัวเราเองไม่รู้เรื่องนี้ อดัมบอกเพื่อนๆทุกคน คริสรู้ จาร์ราดรู้ แต่ปิดไม่ให้เรารู้ว่าอดัมจะกลับมา อดัมเองก็ไม่บอกเราว่าจะได้กลับ ตอนเช้าเจนโทรมาบอกว่าอดัมจะกลับพรุ่งนี้ เราดีใจวิ่งไปเคาะห้องบอกจาร์ราด จาร์ราดถามว่าใครบอกเหรอ เราบอกไปว่าเจน จาร์ราดว่าเจนทำแผนพังหมดเลย เดี๋ยวต้องบอกอดัมแล้วว่าเรารู้แล้ว ช่วงบ่าย เมเจอร์ ทรัม โทรมาอีกทีว่าจะเป็นคนไปรับอดัมที่สนามบิน แล้วยังบอกเวลาเครื่องลงอีกด้วย จากนั้นเอมี่โทรมาทักทายจะชวนเราไปนั่งดูพระอาทิตย์ตกแล้วก็ไปตลาดวันรุ่งขึ้น แต่เราบอกเสียดายเพราะอดัมจะกลับพรุ่งนี้พอดี เอมี่ตื่นเต้นแทนเรา แล้วออกไอเดียให้เราไปเซอร์ไพรซ์อดัมที่สนามบิน เสนอให้จอร์ชแฟนเอมี่เป็นคนพาไป เพราะเอมี่ประชุมเรื่องงานตลอดบ่าย วันรุ่งขึ้นจอร์ชมารับไปสนามบิน จอร์ชคุยเรื่องเรือบังคับแล้วก็เรื่องสนุกๆให้ฟังเพลินเลย ถึงสนามบินเราก็ไปนั่งดูเครื่องลง แล้วไปดักรอตรงทางออก เราจำหน้าอดัมตอนที่เห็นเราได้ดีเลย หน้าตาแบบว่าช็อกสุดๆ หุหุ กอดเราจนตัวหมุนเลย  ดีใจๆ ที่เซอร์ไพรซ์ลิงน้อยได้ อิอิ  เราเจอเมเจอร์ ทรัม แล้วก็คนอื่นๆที่สนามบินด้วย สรุปอดัมกลับกับเราและจอร์ช เมเจอร์ทรัมก็รับคนอื่นๆ เพราะมีหลายคนที่ทยอยกลับจากการฝึกครั้งนี้

ครั้งแรก

สองสามวันถัดมาหลังจากอดัมกลับบ้าน เราไปบาร์เกย์กัน อะจึ๋ยยยย แต่ขอบอกว่าสนุกมากๆ อันนี้เป็นไอเดียของจอร์ชกับเอมี่ คู่นี้อารมณ์ดีและรักความสนุกสนาน เราเจอกันที่บ้านเอมี่ บ้านเอมี่น่าอยู่มากๆ ติดทะเลสาบ แต่งบ้านได้น่าอยู่เหมือนในแมกกาซีนยังไงยังงั้น มีเพื่อนๆเอมี่อยู่ที่นั่นก่อนแล้วสองคน แล้วมีไปถึงหลังเราอีกสามหนุ่ม นั่งคุยกันดื่มกันพอให้มึนๆ ก่อนไป เพราะกว่าบาร์จะเปิดก็ประมาณ สี่ทุ่มครึ่งหรือห้าทุ่ม สาวๆก็แต่งตัวกันไป รู้สึกว่าคืนนั้นบาร์เค้ามีกฏว่าต้องแต่งตัวแบบเซ็กซี่ๆ เราก็ดูๆเพื่อนๆเอมี่แต่งตัวกันไป เราช่วยสาวๆแต่งตัวด้วย เพื่อนเอมี่กับเอมี่แต่งกันแบบเอ็กซ์มากๆ พวกนั้นแต่งกันไปขำกลิ้งกันไป แล้วพูดกับเราว่ายินดีต้อนรับสู่ออสเตรเลีย เอมี่ก็เอานั่นเอานี่มาให้ลองใส่ เราขอแบบไม่เอ็กซ์ขอใส่แบบปลอดภัยไว้ก่อน แต่มีแอบเซ็กซี่เล็กๆ เพราะเป็นแซ็กเกาะอก ลิงน้อยชมไม่ขาดปากเลย ดีใจๆ จอร์ชก็บอกชุดนี้แหละ ยูอาร์อิน! เสร็จไปถึงบาร์ โอ้แม่เจ้า!!! บางนายนุ่งแต่ กกน อิอิ แต่คืนนั้นสนุกมากๆ เอมี่กับจอร์ชเอาอะไรอย่างนึงมาให้เรากับอดัมลอง บอกวิธีดื่ม (ก่อนหน้านั้นก็เลี้ยงเครื่องดืมที่เป็นพวกแอลกอฮอล์อ่อนๆเราหลายขวด)ล เราดื่มเสร็จ อดัมไม่ชอบ แต่เราชอบ พูดกับอดัมว่าดีจังชอบๆ เอมี่กับจอร์ชตีมือกันแบบแฮปปี้สุดๆ ที่เราชอบ แล้วเอมี่ก็มาตีมือกับเรา เรามารู้ทีหลังว่าไอ้ที่ดื่มเข้าไปน่ะ มันคือเตกีล่า โอ้.....เป็นไปด้ายยยยยย นี่เราชอบเตกีล่า เหรอนี่ เหอๆ หลังจากดื่มเจ้าเตกีล่าได้ไม่นานเริ่มมึนครับพี่น้องงงงง  บอกอดัมว่าเราคิดว่าตัวเราเมา เหอๆ อดัมบอกว่าเราไม่เมาหรอกถ้าเราคิดว่าตัวเองเมา ถ้าเราเมาเราจะบอกว่าตัวเราเองไม่ได้เมา เอากะเค้าสิคะ  มารู้ดีมากกว่าไปเราได้ไง นั่งต่อไปไม่นาน เราก็ชวนอดัมกลับ เพราะรู้สึกไม่ไหวมึนๆ งงๆ อดดูโชว์ที่เค้าจะแสดงเลย เดินกลับไปที่รถ แต่ไม่ขึ้นค่ะ ขอไปทำความรู้จักกับต้นไม้ข้างทางก่อน อ้วกแตกครับพี่น้อง อดัมนั่งให้กำลังใจพร้อมกับยิ้มแบบขำๆ (เหมือนกับว่าเรากำลังทำความดีอยู่ลยังไงยังงั้น)  แล้วบอกว่า welcome to australia baby ;-)  เรากลับถึงบ้านแบบว่าหลับสนิทอย่างแรง ตื่นเช้ามาลิงน้อยทำอาหารเช้าให้ทาน พร้อมกับบอกว่าชอบที่เห็นเราเอ็นจอย เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าลิงน้อยชอบให้ภรรยาเมา อิอิ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เมาแบบนี้

ทั่วๆไป

·       ปลูกดอกไม้หอมใหม่เพิ่ม ดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมที่เคยอยากได้จากไทย โชคดีที่หาได้ที่นี่ จะได้เอาไว้บูชาพระ

·       ร่างแบบที่จะแขวนรูปภายในบ้าน มีทั้งหมด เก้าจุด อดัมเจาะผนังไว้แล้ว ตอนนี้เหลือแต่รูปภาพ เรากำลังหาๆอยู่

·       ซื้อโทรทัศน์ใหม่ 50 นิ้ว เป็นพลาสมาทีวี ของเดิม 32 นิ้ว อาจขายต่อให้เพื่อนๆ

·       สองวันที่แล้วเราซื้อ ฟอร์ดโฟกัส XR5  เพราะเป็นรถที่ลิงน้อยอยากได้ตั้งแต่ตอนกลับจากอิรักใหม่ๆ แต่ตอนนั้นที่ดาร์วินยังไม่มี เราคิดกันว่าจะขายคัน mazda 3 จะใช้ฟอร์ดคันเดียว

·       สามวันที่แล้วไปบ้านแอนดรูว์กับทีน่า เอาของขวัญวันเกิดไปให้หนูสกาเล็ต สกาเล็ตยังน่ารักเหมือนเดิม ตอนนี้รู้เรื่องที่ผู้ใหญ่พูด เพียงแต่ว่ายังพูดไม่ได้เท่านั้นเอง ปรบมือ โบกมีบ๊ายบาย เรียกชื่อหมาน้อยแฟลชได้ ส่งจูจุ๊บได้ ฟันขึ้นสามซี่แล้ว

·       แครี่กลับมาแล้วเมื่อวันพุธ เมื่อคืนเรา ลิงน้อย คริส แครี่ ทาริก จาร์ราดและเพื่อนๆของหนุ่มอีกสามคนไปเล่นอินดอร์ซอคเกอร์ หนุ่มๆเล่น เราก็เชียร์กัน แพ้ทั้งสองเกมแต่ก็สนุกกันมากๆ

·       เมื่อคืนเรากับลิงน้อยโทรคุยกันกับพ่อแม่ของลิงน้อย ทั้งสองจะไปเที่ยวแถวแอฟริกากันคืนนี้ วันนี้เป็นวันเกิดเจ้าหนูโจชัว เมื่อคืนก่อนเราโทรคุยกับพ่อแม่แล้วอ้อม

·       เมื่อคืนหลังจากกลับจากเตะบอลเราแวะที่ร้านอาหารไทยใกล้บ้าน ผัดไทยกุ้งสดอร่อยมากๆ กุ้งสดๆตัวใหญ่ อดัมบอกว่าอดัมกับทาริกไปร้านนี้กันอย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง แต่เมื่อคืนเราซื้อกลับมาทานที่บ้านกัน ได้รู้จักพี่ๆหลายคนที่ร้านที่เป็นคนไทย เราแลกเบอร์กันไว้ด้วยเผื่อวันหน้าวันหลัง ทุกคนน่ารักเป็นมิตรดีมากๆ เจ้าของร้านเป็นคนลาว ลูกสาวกับลูกชายแกน่ารักอัธยาศรัยดีมากๆ